Kimseye Anlatılamayan Sır

  İnsanın bazen içinde öyle bir duygu olur ki, birisine anlatmak için içi içini yer. Peki anlatınca bu his gider mi?
  

  Şu an acayip bir durumun içindeyim. Kendim bile hatırladıkça ağlayasım gelirken, birisine anlatsam bu duygunun azalacağına gerçekten inanmalı mıyım? Bilmiyorum. Ben içimde bir yerlerde saklandıkça bu his, bana acı verse de, orada kalsın diyorum. 

  İnsanlar ne kadar "Anlıyorum." dese de, anlayamazlar. Benim hissettiğim duyguyu nasıl anlayabilir? Ben, benim çünkü. Ben farklı yerden bakarım, o farklı yerden bakar.

  Mesela bu düşüncelerime bile katılmayan bir çok kişi vardır eminim. Ama bence insanın sadece kendinin bildiği en az bir şey olmalı. 

  Şu an sen eğer bu yazdıklarımı okuyorsan -ki kimsenin bunları okuduğunu düşünmüyorum- kim olduğunu bilmediğim halde buraya yazamam bu yaşadığım şeyi.

  Sır dediğin böyle olmalı.

  Anlattığın kişi söz verir, ya tutmazsa? İşte bu his, anlattığım kişiye güvenmediğimden kaynaklanmaz. Ama ben bile kendi sırrımı tutamayıp arkadaşıma anlatırken yaşadıklarımı, onun tutabileceğinden nasıl emin olabilirim?

Eleanor